Handtherapeut Michelle Vervaeke woont in Antwerpen, maar rijdt drie dagen per week naar Goes om te werken bij het Zeeuws Hand & Pols Centrum. Een bewuste keuze. Bij HPC vond ze precies wat ze zocht: gespecialiseerde handrevalidatie, veel kennis onder één dak en collega’s die gemakkelijk bij elkaar binnenlopen.
“Het is voor mij een heel leuke werkomgeving en deze multidisciplinaire manier van werken is iets wat we in België binnen de handrevalidatie nog niet kennen.”
Tijdens haar master fysiotherapie liep Michelle via Paul de Buck, vestigingsmanager van Hand & Pols Centrum Terneuzen, een maand stage. Handtherapie trok meteen haar aandacht. “Ik had het gevoel dat daar veel uitdaging in zat. Het is ook wel een niche, onderbelicht in de opleiding.”
Na haar stage kon ze aan de slag bij het Hand & Pols Centrum, eerst in Terneuzen en Goes, inmiddels drie dagen in Goes. Daarnaast werkt ze één dag in Antwerpen. “Het is echt puur hand- en polsrevalidatie geworden in mijn leven. Ik hoop daar ook mijn verdere carrière in te beleven.”
Van artrose tot complexe letsels
Michelle ziet patiënten met heel verschillende klachten, van artrose en zenuwproblematiek tot complexe letsels na een ongeval. Met de jaren groeit ook de complexiteit van de patiënten die ze behandelt.
Soms ziet ze iemand kort na een operatie na ernstig trauma, bijvoorbeeld met pees of zenuwletsel. Dan volgt vaak een intensief revalidatietraject. “Het is heel mooi om te zien wat er kan op welke termijn. Het zijn vaak heel dankbare trajecten.”
Juist dat hele proces fascineert haar. “Hoe de patiënt, maar ook het lichaam reageert en evolueert. Dat vind ik heel interessant.”
De patiënt moet mee zijn in het verhaal
Michelle vindt het belangrijk dat patiënten begrijpen wat ze doen en waarom. Ze legt daarom veel uit, van het doel van de oefeningen, de spalk of brace maar ook over het genezingsproces op zich.
“Ik neem de patiënt mee in het hele verhaal, zodat er begrip ontstaat. Dat vind ik heel belangrijk.”
Dat betekent ook eerlijk zijn over wat haalbaar is. Tijdens de intake bespreekt ze de hulpvraag en kijkt ze samen met de patiënt naar realistische doelen. Die duidelijkheid krijgt ze regelmatig terug als positieve feedback van patiënten.
Een oefening die precies past
Het liefst zoekt Michelle naar oefeningen die precies aansluiten bij de patiënt én de klacht. Daar komt soms behoorlijk wat creativiteit bij kijken. Gelukkig hoeft ze het niet alleen te bedenken. “We zijn een echt en hecht team. We leren van elkaar.”
Een oefening moet voor Michelle niet alleen technisch kloppen, maar ook uitnodigen om ermee aan de slag te gaan. “Dan heb ik het voor de patiënt goed gedaan. Dan ben ik blij dat ik erop gekomen ben.”
Even aankloppen bij een collega
Juist die samenwerking maakt het Hand & Pols Centrum voor Michelle bijzonder. “De laagdrempelige communicatie, het multidisciplinaire werken en de korte lijntjes met de specialisten, dat is heel aangenaam. Iets wat in België een stuk hiërarchischer voelt.”
Nieuwe patiënten worden vaak samen gezien door een fysiotherapeut en ergotherapeut. Wanneer dat nodig is, sluiten ook andere disciplines aan, zoals een psycholoog, maatschappelijk werker, revalidatiearts of plastisch chirurg.
Ook binnen het therapeutenteam wordt veel kennis gedeeld. “Wanneer ik tijdens een behandeling vastloop, kan ik terugvallen op een collega met specifieke expertise. Die kijkt dan mee vanuit haar eigen kennis en ervaring.”
Voor Michelle is dat een grote kracht van het revalidatiecentrum: er staat niet één behandelaar naast de patiënt, maar een heel team.
‘Bij de pinken blijven’
Ook haar eigen ontwikkeling blijft doorgaan. Binnen het Hand & Pols Centrum zijn behandelrichtlijnen en vakliteratuur beschikbaar, collega’s delen hun expertise en er is ruimte voor interne en externe scholing.
“Dit jaar volg ik een bijscholing met betrekking tot elleboogcasuïstiek, iets waarvan ik merkte dat ik daar nog tekort in schoot. Ik vind het dan ook fijn dat ik mij via het scholingsbudget verder in kan verdiepen. Binnen het Hand & Pols Centrum zijn er voldoende mogelijkheden om ‘bij de pinken te blijven’.”
Een uitdrukking die voor een handtherapeut bijna niet toepasselijker kan zijn.
Meer dan alleen de hand
Een handblessure heeft vaak veel meer impact dan alleen lichamelijk ongemak. Werken, autorijden, sporten, voor kinderen zorgen of iets vastpakken kan ineens niet meer vanzelfsprekend zijn.
Daarom kijkt Michelle verder dan alleen naar de hand. Soms betekent behandelen oefenen of een spalk aanpassen, soms vooral luisteren.
“Een luisterend oor en inspelen op wat de patiënt aangeeft. Dat persoonlijke contact maakt mijn werk extra waardevol.”
Dat patiënten dit appreciëren bleek toen Michelle met zwangerschapsverlof ging. Ze kreeg een aantal kraamcadeautjes van haar patiënten.
“Dat vond ik wel heel bijzonder. Dat ze mij niet alleen als therapeut waarderen maar mij ook als mens zien.”
Een warm team
Wanneer Michelle het Hand & Pols Centrum in een paar woorden moet omschrijven, noemt ze ervaring, patiëntgerichtheid en multidisciplinair werken. Op de vraag hoe het voor haarzelf voelt om er te werken zegt de direct: “Een warm team, dat het beste resultaat wil voor de patiënt.”
Misschien is dat ook precies waarom ze drie dagen per week vanuit Antwerpen naar Goes rijdt. De inhoudelijke uitdaging, de kennis van haar collega’s, de ruimte om te blijven leren en vooral het samen zoeken naar wat voor iedere patiënt het beste werkt.
